Nonchalance

"Changed my mind. Still alive. Thanks for caring," pishe na belejka zalepena na vratata susedna na moiata/nashata. Napomni mi kak sm ostavila pogreshno vpechatlenie tuk spriamo sustoianieto i namereniata si. Ne, niama da si reja venite. Nito shte probvam genialnia metod sus strunata prez gurloto, zdravoto vuje zavurzano za krakata, hvanatite za glavata ruce, predvaritelno namazani s C200 i spuskaneto ot vuzmojno po-visoka sgrada.
Moga da drunkam za propusnati vuzmojnosti dokato sviat svetuva (live set na BT, party na Astrix & Infected Mushroom to name a few), a realno, ne sm se chuvstvala po-sigurna i po-ciala. Uravnovesena? Po-skoro ne. Ne vurvim li neprekusnato po 1 ultratunka koprinena nijka, opitvaiki se otchaiano da balansirame prioritetite i zaduljeniata si?
Predi godina i polovina napisah v neshto-kato-dnevnik-s-poslania na Tem, che chovekut ne spira da tursi... No, poniakoga nai-krasivo e, kogato zamrazish tozi vechen proces i se nasladish na momenta.... bez izlishni vuprosi, bez dulbaene i sumnenia.